Afgelopen zondag vierde ik het begin van de 2^e helft van mijn leven. 50 jaar, of te wel ik weet nu als Sarah ook waar Abraham de mosterd haalt. Heerlijk al die plotselinge wijsheid.

Ik had er een soort van familierexfcnie van gemaakt. Dankzij Hyves had ik wat familie teruggevonden die ik al zeker 35 jaar niet meer gezien had en het leek me een leuk combinatie mijn verjaardag te vieren en al die familieleden weer eens te ontmoeten.

Dat resulteerde in zox92n 48 volwassenen en 20 kinderen.

Wat een drukte en om het allemaal te huisvesten zijn we uitgeweken naar de zorgboerderij waar mijn zoon(s) naar toe gaan. Een walhalla voor kinderen die ik dan ook nauwelijks heb gezien. Ze kwamen alleen soms even langs rennen met de mededeling dat ze het geweldig vonden en of dit niet elke jaar kon, jaar? Maandx85x85.. week  haha

Helaas lag mijn man al vanaf dinsdag in het ziekenhuis en het bleef tot de laatste dag spannend of hij er uit was voor die tijd. Dat is niet gelukt maar hij mocht wel even losgekoppeld van het infuus en een paar uurtjes weg. Zo kon hij er toch nog even bij zijn.

Dat betekende wel dat ik er aanvankelijk alleen voor stond maar niets in minder waar.

Hoe trots kun je op je kinderen zijn. Mijn oudste zoon en zijn vriendin zijn nu waarschijnlijk 10 cm kleiner van het vele lopen en sjouwen. En een van de jongste heeft zich ontfermd over al die kinderen, als een volwaardig jeugdleider heeft hij ze vermaakt op de zorgboerderij en aan het einde van de dag had hij een enorme fanclub.

Echt, ontplof bijna van trots. Ik heb echt 3 topjongens !!!!

Het is dus een hele fijne dag geworden met veel warme herontmoetingen en kennismakingen. Ik ben nog niet in het geheel bijgekomen maar het was de moeite waard.

Familie is belangrijk, dat bewijst een dag als zondag.

Over 50 jaar weer !!!! J

De zomervakantie is voorbij en hoe. Het weekje Texel was kennelijk nog een laatste poging tot mooi weer want eenmaal thuis hebben we niet veel meer gezien dan veel regen.

Op Texel hebben we ons goed vermaakt. De jongens ( inmiddels al 14)  waren mee en ook een vriend van Benjamin, ook 14 jaar.

Voor de laatste 2 hebben we een fiets gehuurd en zij hebben hun tijd voornamelijk vol gemaakt met zwemmen, karten, bioscoop en een autocross. Ze zijn helaas tussen tafellaken en servet.
Te jong voor het uitgaansleven, te oud voor de dierentuin. Ik hoorde wilde verhalen over cola berenburg en quads huren en besloot per direct dat er een avondklok zou worden ingesteld.

Voor Christopher is het wat makkelijker allemaal.  Je plant hem in zijn rolstoel en hij vindt zo  ongeveer alles wel vermakelijk maar het hoogtepunt was toch de rondvlucht boven Texel.

Hij vond het schitterend. Ik zat enigszins groen achterin me af te vragen hoelang een kwartier kon duren en maakte dapper fotox92s maar elke blik op het tafereel beneden me bezorgde me een golf van misselijkheid. Doe mij maar een lijnvluchtje met een tropische bestemming.

Enfin, zoals ik al eerder schreef zitten we nu in de regen, regen en nog eens regen.

Ik heb mijn schuifdeur open en de katten zitten ervoor, ze doen geen poging eruit te gaan. Soms proberen ze het bij de voordeur, alsof ze verwachten dat het daar mooi weer isx85.. nee poezen, dan was ik daar ook wel uitgegaan.

Mijn hond heb ik haar mand nog niet zien verlaten. Toen ik haar vanmorgen uit wilde laten liet ze een blinkende rij tanden zien en onder luid gegrom en gedreig heb ik haar naar buiten moeten sleuren.

Mijn hond verkeerd kennelijk in een herfstdipx85.

<!– @page { margin: 2cm } P { margin-bottom: 0.21cm } –>

Het nieuwe jaar is al weer tijdje nietnieuw meer.  Echt lekker begonnen was het niet maar heej, ik zou geenCarool heten als ik toch niet alles in het werk zou stellen er alsnog niet iets van te maken.Na het trieste overlijden van mijnvriendin is er nog geen dag voorbij gegaan dat ik niet even aan haardacht, haar smsje miste of dolle ideeen want die had ze in overvloed.Maar eens moet je verder……

Dieet perikelen:

Het nieuwe jaar is ook begonnen met hetvoornemen ( nou ja ik doe niet aan voornemens maar dit keer leek heter wel op haha) eens wat met ons gewicht aan de gang te gaan. Het gaat heel goed met mijn gloednieuweheupen, het is allemaal meegevallen maar om nu te zeggen, x93ja fijn,gaan we nog een keer doenx94 nahhhhhh toch maar niet. Reden te meer dus weer snel mijnconditie op te vijzelen en vooral mijn gewicht op een acceptabelniveau te krijgen en te houden.

Mijn oog viel op dr Frank. 188.000Nederlanders met mij hadden hetzelfde idee x93 laten we eens watkilo’s kwijt rakenx94 

Mijn man, die ook wel wat kilootjesmocht lozen en ik schreven ons dus in. Door de ingewikkelde medischestaat van dienst van mijn man werden er internisten en diabetesverpleegkundigen ingeschakeld en toen die groen licht gaven begonnenwe vol overgave x85………..Elke dag krijg je een menusuggestieopgestuurd, ontbijt, lunch en diner en voor iemand die voornamelijkleeft op groente, fruit, granen en vis was dat een culinaire shock. Niet zelden stonden er dingen op hetmenu als gebakken eieren met spek, stukjes worst of kaas, en watdacht je van boerenkool met spekjes en worst……….. ja maar danwel zonder de aardappelen. Dessalniettemin maakte ik keurig wat eraan wonderlijke gerechten opgestuurd werden en eerlijk is eerlijk, zewaren nog eens zo gek. Mijn man is inmiddels al 8 kilo kwijt.Ik geen gram en dat kwam omdat mijn uitgangsgewicht al te laag was endan schijnt zo’n dieet weinig of geen succes hebben. Ik speel er nudus mee en dat werpt wel vruchten af. We houden nog even vol.

Kids:

Altijd een dankbaar onderwerp die,inmiddels pubers van mij.

Benjamin is inmiddels groter dan ik endat is groot haha x85……. Hij weegt de helft en dat is weinig x85…maar is dan ook wel weer dubbel zo eigenwijs, dat heet natuurlijkecompensatie. Hij gaat, voor zijn doen, goed opschool. Hij mag binnenkort aan zijn stage beginnen. Hij werkt graagmet kinderen en  mag op een zorgboerderij op een creche beginnen. Hijdoet er nu al de kinder verjaardagen en dat doet ie heel erg leuk.

Christopher is uiteraard dezelfde pubermaar toch is het kind in hem nog veel meer aanwezig. Op school gaathet goed, hij is veel slimmer dan iedereen denkt maar ja, als hijiets niet wil……..Ook hij gaat heel graag, elke woensdag enzaterdag naar de zorgboerderij. Vrijdagavond is DE avond, dan komt dechips en de cola voor de dag en nestelen ze zich voor de TV…… UriGeller……. ik kijk liever naar hun, zoals ze zich inleven en hetspannend vinden. De Joker, de sheMask,…… te spannend allemaal,dan zijn ze weer ineens zoooooo 14 jaar, heerlijk.

Tristan gaat zoals gewoonlijk goed. Wedenken dat hij nog hier woont hahaha x85…. Zo nu en dan staat erineens een berg was die zoiets suggereerd. Het gaat goed op school enja jeetje 20 jaar, is dat niet een heerlijke leeftijd…………….

Vakantie:

Christopher was er weer aantoen…….. dat is ongeveer de graadmeter. Hij begint dan tex93vakantiehuisjesx94 te googlen. Zoekt degene zonder boververdiepingeen extra wc en een toegankelijke badkamer. Het park wordtgeselecteerd op het zwembad en of er huisdieren zijn toegestaan. Deprijs regelen wij dan weer want anders hadden we 6x per jaar metdolfijnen gezwommen op Curacau…. Deze keer wordt het een midweekjeBelgie.  Heel spannend want ik mag dan wel zeggen dat ik zo ongeveeralles wel weer kan maar als je in een andere omgeving bent dan jegewend bent val je door de mand. Het laatste verblijf was een hotelen dat hebben we behoorlijk op zijn kop moeten zetten voor we eenkamer hadden waar ik een beetje uit de voeten kon. Erg confronterend. Maar we zijn weer weken verder en wehebben wel wat dingetjes van te voren gecheckt en niet alles aan onzex93parkexpertx94 Christopher over gelaten.

Na de vakantie hoor je meer

fijne voorjaars vakantie allemaal

Herinner mij
niet in de sombere dagen
Herinner mij
in de stralende zon.

Te vroeg heengegaan……
x93Wordt 2010 echt mijn jaar?x94 schreef je op 24 december en een dag later x93heb er mega veel zin in…………het leven lacht me weer toex94 x85………. en toen kwam 2e kerstdag.

Als kinderen waren we onafscheidelijk in de tijden dat we bij elkaar konden zijn. 2 kleine meisjes met witte jurkjes en zwarte lak schoentjes. De een een ‘ballerina’ de ander een voetballer. De een blond de ander donker. Ik was trots op je, jespeelde symphonieen van Beethoven en Bach als of je ze zelf geschreven had maar je wilde niet, je wilde dixie en boogiewoogie….

We verschilden hemel en aarde maar misschien was dat juist wel de basis voor de vriendschap die tot onze puberjaren duurde. Daarna gingen we naar de middelbare school en verloren elkaar uit het oog. Je kreeg een profesionele tenniscarriere in Amerika, en ik verhuisde al snel naar Breda maar vergeten ben ik je nooit en zodra er dan ook dingen kwamen als internet, schoolbank,.nl en hyves probeerde ik het af en toe. Tot zo’n kleine 2 jaar zonder succes, maar ineens………..

Ik herkende je direct. De donkere ogen, het rave zwarte haar.
Dolblij was je dat ik je gevonden had en storte alles in de strijd de verloren tijd in te halen.

In onderstaand verhaal vertelde ik al over die vriendin die het hele huishouden overnam in nood, dat was jij.
Dat was een kant van jou die iedereen liefhad en graag zag maar je had ook een eenzame, verbitterde en verwarde kant. Je streed, pakte alles aan om een weg te vinden en door de bovenstaande teksten te lezen zou je bijna denken dat je die gevonden had.,

En toen kwam 2e kerstdag. Een noodlottig ongeval. Zomaar van het een op het andere moment van de aardbodem verdwenen……….

2010 heb je niet eens gehaald. We zullen nooit weten of het jouw jaar geworden was.

Dat ik je ‘kaarsje’ heb verwijderd wil niet zeggen dat ik niet meer aan je denk. Jou kennende kan ik me zo voorstellen dat je je al verbeten zou hebben als het je was opgevallen.
Maar lieverd al blaas ik 100 kaarsjes uit, en verwijder ik alles wat ik ooit over je geschreven heb. Ik kan jou niet verwijderen uit mijn gedachten en niet uit mijn hart.
Ik kende je sombere dagen maar nauwelijks en herinner me je dus voor altijd in de stralende zon.
forever your friend

Net terug van mijn eigen heup operaties was het natuurlijk een kwestie van afwachten hoelang het zou duren voor manlief het ziekenhuis in zou moeten. En ja hoor, dat gebeurde binnen een week. Met suikermetingen varierend van 1 tot en met 30 was dat ook geen overbodige luxe. Maar toen kwamen de problemen. Aangezien we een zoon van 20 in huis hebben bleven we verstoken van elke vorm van hulp van welke instantie dan ook. Het feit dat hij die week 3 nachtdiensten( in de zorg) had en het weekend van vrijdag tot en met zondag moest werken ( in een logeerhuis) en ook nog naar school moest, deed er niets toe. Dan moest ie maar even vrij nemen of zo. Maar in de zorg neem je niet zo gemakkelijk vrij en dus hadden we een groot probleem.

Gelukkig was mijn vriendin uit Enschede die net even tussen banen bivakkeerde zo lief intrek te nemen in huize Kabbedijk en ons niet al te ongecompliceerde huishouden te gaan bestieren.

Zo gezegd zo gedaan. Ze ontfermde zich over ons, de honden, het huishouden en stapte zonder problemen in de aangepasteVito van manlief om mij iedere dag naar het ziekenhuis te transporteren. Met niet aflatend geduld mag ik wel zeggen…………..want we zijn nu eenmaal geen gemakkelijk stelletje bij elkaar.

Enfin, een van die ritjes naar het ziekenhuis werd een dag die Harderwijk niet snel zal vergeten. Het bewuste stadje is al bijna niet toegankelijk vanwege een reconstructie die bijna alle toegangswegen afsluit. Een waar drama om er in en eruit te komen. Lange files, boze gezichten elke dag opnieuw. We zaten in de auto in vonden dat de auto voor ons wel erg stonk. Zo’n 10 km voor het ziekenhuis vonden we het wel vreemd dat ongeacht de auto voor ons de stank bleef en zoals je kunt verwachten van een stel wijven achter het stuur kwam het natuurlijk niet in ons op te denken dat het wel eens de Vito zou kunnen zijn.

Bij het ziekenhuis aangekomen werd het duidelijk. De tank leeg en de stank niet te harden, We waren het zelf, de bus lekte diesel.

We belden we wegenwacht en het was een fluitje van een cent en opgelucht stapte we weer in om aan de terugweg te beginnen, alvorens door de meneer van de wegenwacht in de maling te worden genomen over brandweer wagens en weg afzettingen vanwege de gelekte diesel. x85………… dachten we…………We stapten dus in en begonnen aan de terugreis waar het ons snel duidelijk werd dat de man van de ANWB helemaal geen grapje had gemaakt. Heel Harderwijk stond muur vast. Weg afzettingen, zeker 3 brandweer wagens met naar schatting zo’n 10 man personeel op elk daarvan. Politie, autootjes van de brandweer met verkeersregelaars.

Het was een volslagen chaos in Harderwijk.

Ze waren met man en macht de weg aan het schoonspuiten die wij 2 uurtjes daarvoor zo vakkundig bevuild hadden.We keken elkaar aan en barste in lachen uit…….. met een mix van schaamte en lol zijn we maar snel naar huis gereden.

De rekening zal wel komen vrees ik………

Het is alweer een hele tijd geleden dat ik hier wat neerzette. Er is veel gebeurd intussen. Nathalie vroeg al naar de zomervakantie, terwijl de kerst vakantie al weer bijna voor de deur staat.

De zomervakantie is goed verlopen. We zijn weggeregend in Zeeland maar verder hebben we best wel leuke dingen gedaan. Ik heb er maar extra van genoten want toen wist ik nog niet hoe alles zou lopen rond de operaties die me te wachten stonden. Inmiddels is alles achter de rug. 1 oktober is mijn linkerheup vervangen en een week later op 9 oktober mijn rechter. Op  zich viel alles best mee. Vooral de eerste operatie leverde erg weinig problemen op dus ik ging fluitend naar de 2e en dat kan dan ook niet anders dan tegenvallen natuurlijk. Het waren toen meer de dingetjes er om heen die het zwaarder en pijnlijker maakte. Ik had natuurlijk al een operatie ondergaan dus alles was al wat minder beweeglijk en pijnlijk. Daarnaast werd ik vlak voor het weekend geopereerd en in het weekend is het allemaal wat lastiger wat fysio therapie betreft en zo dus moest ik een dag langer in mijn bed blijven wat een enorme tegenvaller was. Zodra je namelijk kan bewegen, lopen, douchen en zelfstandig naar de wc kan lijkt alles over.

Maar goed alles is overleefd, ik kan nu een aardig end op 2 krukken lopen. De 24ste worden er foto’s gemaakt en als alles goed is mag ik dan met 2 kruk lopen en starten met fysiotherapie en het allerbelangrijkste, ik mag dan weer autorijden. En dan is het een kwestie van trainen want reken maar dat je een  houten plank wordt van al dat liggen en zitten. Ik mag nu alleen maar lopen, rechtvooruit, niet bukken geen zijwaartse bewegingen……. ik hoop dat ik het allemaal weer losgewrikt krijg op den duur.

Hoe dan ook, mijn streven van lekker met de honden naar het strand komt steeds dichterbij. Ik ben er doorheen, het is achter de rug…..en nu met volle kracht vooruit.

Ik ben er blij mee.

De laatste schoolweek. Dat betekent stress, afscheid, feestjes enz. De feestjes gaan in sommige gevallen gewoon de hele zomer vakantie doorx85x85 daar zijn vakanties toch voor hahahaha. ( jaloerssss, heb ook wel eens trek in een zomervakantie vol feest. Stress werd bij oudste zoon even veroorzaakt door een nogal onbegrijpelijke, stompzinnige, overbodige brief met een negatief studie advies ( lees; tussenrapport zonder enig doel of belang) Is inmiddels wel weer goed gekomenx85.. Afscheid van de lagere school voor Christopher. Hij gaat nu naar het VSO ( voortgezet speciaal onderwijs) net als zijn broer vorig jaar. En dat betekende dus afscheid van alles wat hem zo bekent is. Gelukkig blijft hij op dezelfde school en zal er dezelfde mensen tegen gaan komen. De school die hem zoveel vertrouwen heeft gegeven, die hem zo ongeveer een 2e huis biedt. Wij hebben er vertrouwen in dat de overgang soepeltjes zal verlopen. Gisteren was er een high tea ter afscheid en de kinderen hadden stukjes en liedjes ingestudeerd. Dat is allemaal niets voor Christopher en hij mocht achter de schermen als DJ functioneren wat hem goed af ging. Hij praatte de liedjes aan elkaar op zijn eigen manier en drukte professioneel op de knoppen van de apparatuur. Achter de schermen, maar langzaam kwam hij steeds meer voor de dag. Steeds meer vertrouwenx85x85x85x85x85 Het was ontzettend leuk.

Nog 2 weekjes en het is zomervakantie. In spoedtempo bezoek ik alle vrienden en vriendinnen op de valreep want hierna is het 6 weken afwachten. We gaan de eerste 2 weken naar Zeeland. Buitenland is even voorgesteld maar Christopher had grote bezwaren. x93in het buitenland spreken ze x85. Jawel x85x85 buitenlands!!x85x85x85x94 Niet dat hij ooit 1 woord wisselt met de plaatselijke bevolking, hij luistert er wel graag naar kennelijk.

Het is dus Zeeland geworden, Ossenisse.  Geheel zelf gevonden en uitgezocht en dan is het toch erg leuk dat je bij je beste vriendin hoort dat het een bungalowpark van een familielid is en dat haar familie er over en over bekend is. Nooit geweten maar wel ontzettend leuk.

Nu zijn dus de afrondingen van dit schooljaar. Tristan is druk doende voldoende punten voor zijn propedeuse te scoren. Dat is niet alleen gunstig voor zijn studie maar het levert hem ook een vaste baan op bij zijn stage adres als stage begeleider/ jeugdbegeleider bij een logeerhuis. Reden te meer zijn best te doen dus.

Benjamin zit partime op het VSO ( voortgezet speciaal onderwijs) de rest van de schooltijd brengt hij op een zorgboerderij door waar hij het heel erg naar zijn zin heeft en ook erg veel leert. Met enige aanpassingen zal dit volgend jaar ook zo blijven.

Christopher gaat naar het voortgezet onderwijs van de Mytylschool. Een grote verandering maar ik heb er het volste vertrouwen in dat het met goede voorbereiding en begeleiding redelijk vlekkeloos zal verlopen.

Gijs is net weer uit het ziekenhuis. Even bijtanken noemen we het inmiddels. Doordat de suiker niet meer te regelen valt nemen zijn organen geen vocht meer op en dat moet via een infuus weer geregeld worden. Dat duurt in de regel een dag of 5. Het is een ongeveer 2 maandelijks terugkerend fenomeen. Daar zijn we dus wel zox92n beetje aan gewend inmiddels.

Tja en voor mij is het afwachten. Septemberx85x85 nog even de zomer vakantie door en dan gaat de renovatie beginnen. Best een fijn vooruitzicht er vanuit gaand dat alles goed gaat.

Ik ben wel weer begonnen op de sportschool. Ik kan niet veel meer maar van niets doen word je dik, chagrijnig en krijg je stroop in je aderen dus ik dacht, ik besta niet alleen uit heupen, de rest kan gewoon getraind niet waar ???

Van fietsen in BH en omstreken word je namelijk ook niet veel wijzer. Ik ken intussen elke inrichting en elk blaadje aan de bomen, oer saai dus.

Verder zwem ik nog wel ook het babyzwemmen gaat gewoon door.

Dan nog even een Gerard updatje. Buiten te weinig energie en geduld zijn de vorderingen eigenlijk niet om over te klagen. Hij mag het revalidatieoord de weekenden ontsnappen en heerlijk thuis verblijven en dat is natuurlijk zalig. De wil, kracht en moed zijn er, al  heeft ie soms zelf het idee die in zijn schoenen terug te kunnen vinden. Het komt wel goedx85x85..

Zo dat was het weer even. We zijn weer bij geklets. Na de vakantie hoop ik wat smeuxefgere verhalen te kunnen neerzetten hier.

Iedereen een hele fijne vakantie !!!!!!

In het vorige logje schreef ik over G. Het is vreselijk schrikken als zox92n jong gezond iemand zomaar zoiets afschuwelijks kan overkomen. Maar het gebeurd helaas en dat zet een mens toch wel aan het denken.

Zaterdag heb ik met eigen ogen kunnen aanschouwen hoe het nu met hem gaat. En mensenx85x85 met een achterban als de zijne kan ik meedelen x85x85x85x85. Het komt wel goed!  Natuurlijk zal het aanpakken en aanpassen worden. Maar de wetenschap staat voor niets tegenwoordig en vanaf vandaag in het revalidatie centrum zal er hard aan gewerkt worden de verloren functies te herwinnen of te overwinnen.

Hier hebben we de pinksterdagen vooral besteed aan de tuin. Wat wij mooi maken, breken de honden weer af, daar komt het ongeveer op neer hahahahax85x85.. De houten tuinset is bijna op. De kussens zijn bijna leeg. Verder hebben ze ook een poging gedaan de planten te verpotten en hele struiken te verplaatsen, maar verder gaat alles prima :Sx85x85x85x85..

Het is even een kwestie van doorzetten met zox92n Dog. Gisteravond was mijn tas van de trap gevallen.  Gevolgx85x85Leeg, portofeuille op, portemonnee op, mp4 speler, oortelefoon incluisx85. op, lippenstift en nog wat spulletjes die je zoal in een tas aantreft, alles geperforeerd of totaal gecrunched. Ik heb wel even tot 10 moeten tellen, volgens mij deed ik dat ook, heel hard in een zelf verzonnen taalx85x85x85x85x85x85x85

Maar je, dan kijken 2 smoelen je aan met zox92n x93waar heb je het overx94 blik in hun ogen x85x85x85x85

Zuchtx85x85. Er is kennelijk zoiets als een hondenpubertijd.

Dus zijn we ter afleiding gisteren maar naar het strand gegaan. Benjamin heeft verkering, zij ging ook mee, dus pril geluk op de achterbank. Erg leuk om te zien. Moet zeggen dat B zich heeft ontwikkeld als charmant, attent, liefdevol vriendjex85x85x85

Christopher kijkt het allemaal maar met lede ogen aan. Die is nog niet toe aan dat gedoe met meiden. Ze waren wel vreselijk dapper met zx92n 3en, ze hebben zelfs gezwommen. Brrrrrr.

Zo en dan nu weer de orde van de dag.

Heerlijk eigenlijk wel, nog een maand en dan is het al weer zomer vakantie.